Zespół KELLARIOUS – WŁOCHY (SARDYNIA)

W 1954 roku z inicjatywy grupy przyjaciół powstał w miejscowości Selargius na włoskiej wyspie Sardynia zespół Kellarious, którego celem było uczestnictwo w koncertach, uroczystościach i festiwalach na wyspie.

W 1983 roku po latach działalności zespołu i badań naukowych, zarejestrowano pod nazwą Kellarious Stowarzyszenie Kulturalne.

Nazwa Kellarious pochodzi prawdopodobnie od średniowiecznej nazwy Selangor, która pojawia się w akcie z 1089 roku jako darowizna ziemi sędziego z Cagliari mnichom Vittorini z Marsylii. Kellaria lub cellaria z okresu rzymskiego były osadami z dużą ilością zebranych zbóż, zlokalizowanymi w Selargius, przy drodze do portu Cagliri.

Obecnie Stowarzyszenie Kulturalne Kellarious jest odpowiedzialne za badania, studia i upowszechnianie tradycji ludowych, w szczególności regionu Campidano i ogólnie całej Sardynii, rewizytując lokalne starożytne obrzędy, odkrywając na nowo muzykę, pieśni i tańce.

Wyniki badań przejawiają się podczas świąt i festiwali regionalnych, narodowych i międzynarodowych w których grupa uczestniczy w strojach i biżuterii, przy muzyce i akompaniamencie starożytnych instrumentów launeddas sulittu, trójkąta, akordeonu diatonicznego, gitary, a nawet dzwonków.

Od 60 lat organizują ze Stowarzyszeniem Selangor Proloco Selargino rekonstrukcje starożytnej ceremonii ślubnej Sardynii, dbając o szczegóły takie jak procesja weselna, rytuały, ubieranie się nowożeńców oraz pochód weselny z udziałem 60 zespołów folklorystycznych, które przyjeżdżają z całej wyspy oraz z zagranicy.

Od 2010 roku są członkami Związku Folkloru Włoskiego, który umożliwia współdziałanie między regionami w dziedzinie sztuki ludowej oraz stowarzyszeniami kulturalnymi z całego świata.

Na koncerty podczas Międzynarodowego Festiwalu Folkloru „Kaszubskie Spotkania z Folklorem Świata” w Brusach i regionie grupa przygotowała  tańce takie jak: Su ballu de sa Coja Antiga, Arrod , Stella, Brinchidu, Foresu, Muccadorisi, oraz pieśni: Trallallera, Bellu giardinu, Nanneddu, Brunedda i pieśni religijne.

Zespół posiada oryginalne ludowe stroje; strój męski nie różni się kształtem, ale różni się jakością materiałów  w zależności od pory roku, towarzyszy mu typowa dla Sardynii marynarka lub płaszcz. Tradycyjny strój kobiety dzieli się na trzy typy: suknia ślubna  (jest to najbogatszy strój, złożony z delikatnej odzieży ręcznie haftowanej, ozdobiona klejnotami), sukienka codzienna  ( to sukienka uszyta z tkanin bardziej przystosowanych do codziennych prac i zadań) i sukienka wdowy (to czarna suknia na znak żałoby).