Zespół Folklor Dansemble Amersfoort z Niderlandów to grupa tańca folklorystycznego pod kierunkiem choreografa Wijnanda Karela. Folklor Dansemble Amersfoort ma wszechstronny i obszerny repertuar; na przykład tańczą układy choreograficzne z Bułgarii, Macedonii, Serbii, Rosji, Niemiec i Norwegii. Ponadto posiada bogaty repertuar holenderski, w którym tańce oraz oryginalne stroje pochodzą ze wszystkich zakątków Holandii. Każda choreografia opowiada historię o życiu, miłości lub pożegnaniu. W ten sposób pozwalają żyć i rozwijać się zarówno własnej kulturze, jak i kulturom międzynarodowym.

Tańce prezentowane są w pięknych, barwnych i autentycznych strojach, w większości pochodzących z prywatnej kolekcji Wijnanda. To jego zamiłowanie do strojów narodowych i międzynarodowych wypełnia folklor prezentowany przez zespół podczas ich koncertów.

Folklor Dansemble Amersfoort tańczy nie tylko w Holandii, ale także regularnie na zagranicznych festiwalach. Na przykład w ostatnich latach koncertowali w Macedonii, Rumunii i na Węgrzech. Na zagranicznych festiwalach pokazują głównie swój holenderski repertuar, choć miejscowa ludność podczas występów często jest pod wrażeniem ich znajomości i umiejętności kultury innych krajów. Kiedy tańczą, wszyscy przypominają sobie, co to znaczy taniec ludowy: wspólna zabawa, zapominanie o granicach, zawieranie nowych przyjaźni.

Jedną z najważniejszych pieśni w ich repertuarze jest piosenka upamiętniająca wielką powódź, która zalała część Holandii i Belgii w 1953 roku. Bez względu na to, jak duże są fale, można zaufać grobli. Pieśń skomponowana została przez Maartje van Klink, nauczyciela śpiewu w Folklor Dansemble Amersfoort.

Suita Holland Amerika to choreografia o emigracji Holendrów, zwłaszcza rolników do Stanów Zjednoczonych. Mężczyźni żegnają swoje żony, nie wiedząc, kiedy ponownie się zobaczą. W Stanach Zjednoczonych ludzie nie tańczą już po holendersku, ale zamienili te tańce na amerykański hambone. Choreografia została wykonana przez Wijnanda Karela.

Wind Tegen (pod wiatr) to kolejna suita tańców holenderskich opowiadająca o typowej holenderskiej wietrznej pogodzie. Wszyscy Holendrzy wiedzą, kiedy będzie wiatr na grobli, że wiatr się odwraca, kiedy wracają do domu, i muszą ponownie jechać pod wiatr. Choreografia wykonywana w specjalnych butach kiedy pogoda umożliwia dobrą zabawę podczas tańca. Choreografię stworzył również wykonał Wijnand Karel.

W metrum ¾ to tytuł współczesnej choreografii, w której wykorzystuje się różne elementy tańca trójmiarowego takich układów jak walc i mazurki. Para 1 mężczyzna z 2 damami tańczy różne wzory w autentycznym stroju z miasta Spakenburg, w metrum 3/4 dając abstrakcyjne formy taneczne o zaskakującym efekcie.